صفحه نخست  |  متن سند همبستگی  |  شورای اجرایی  |  هموندان همبستگی  |  پیوستن به هموندان  |  Facebook  |  Declaration of Formation

پذيرش > گزارش > نفت برنامه اتمی ته کشیده است : سایت تاجران درونمرز

نفت برنامه اتمی ته کشیده است : سایت تاجران درونمرز

پنج شنبه 15 نوامبر 2012

اخیرا اوپک در وبسایت خود منتشر کرد که تولید نفت ایران از آغاز امسال حدود 700 هزار بشکه در روز کاهش داشته است. این کاهش به دلیل تأثیر منفی تحریم های اتحادیه اروپا و آمریکا بر میزان فروش و قراردادهای نفتی است. وزیر محترم نفت همچنان اصرار دارد که ما 4 میلیون بشکه در روز تولید می کنیم اما خود دولت چند هفته پیش اعلام کرد که تولید نفت تقریبا 1 میلیون بشکه در روز کاهش داشته است. به علاوه، افزایش مراجعه دولت به بخش خصوصی برای فروش نفت به روشنی نشاندهنده مشکلاتی است که در این مسیر با آنها مواجه هستیم. شاید به همین دلیل است که حاضر شده ایم نفت را با تخفیف و پایین تر از قیمت بازار جهانی عرضه کنیم.

حتی اگر فرض را بر این بگذاریم که بتوانیم نفت را به قیمت بازار و نه با تخفیف بفروشیم، چشم انداز مطلوبی برای درآمد نفتی امسال وجود ندارد. بر اساس آمار تولید منتشر شده توسط اوپک، صادارت نفت ما حدود 40 درصد در ماه کاهش داشته است و به زیر 1 میلیون بشکه در روز رسیده است. در صورتیکه میزان فروش بهبود حاصل کند و بتوانیم دست کم میانگین صادرات امسال را حفظ کنیم، ارزش تمام این صادرات به حدود 60 میلیارد می شود که در مقایسه با 115 میلیارد سال گذشته بسیار ناچیز است. ارزش صادرات تقریبا نصف شده است! از این 60 میلیارد دلار با توجه به روی آوردن بیشتر به تهاتر و مشکلات دریافت پول از خریداران خارجی، سهم کمتری هم عاید ما خواهد شد.

متأسفانه کار به اینجا ختم نمی شود. به نظر می رسد صادرات نفت امسال کاهش بیشتری داشته باشد و این به معنی درآمد نفتی کمتر است. کشورهایی که از معافیت های تحریم برخوردار شده اند باید به آمریکا نشان دهند که میزان واردات نفت خود از ایران را به میزان قابل ملاحظه ای کاهش داده اند و این موضوع نیز سبب می شود که این کشورها میزان خرید نفت خود از ما را کاهش دهند. از سوی دیگر افزایش تولید دیگر کشورهای تولیدکننده نفت در کنار کاهش رشد تقاضا باعث پایین ماندن قیمت نفت خواهد شد. نکته قابل توجه این است که علیرغم کاهش صادرات نفت ایران، قیمت جهانی نفت از اوائل امسال کاهش داشته است.

چشم انداز درآمد نفتی چندان دلگرم کننده نیست و به نظر نمی رسد که بهبود خاصی در این وضعیت صورت گیرد. به نظر می رسد هر چه می گذرد نیاز جامعه بین المللی به ایران و محصولات ایران کمتر می شود به خصوص نفت ما. اگر این به معنای چالش کوتاه مدت و بلندمدت اقتصادی و سقوط بیشتر ارزش ریال نیست، پس چه معنای دیگری می تواند داشته باشد؟

آیا این ها نمونه های حل مشکلات اساسی اقتصادی ما هستند؟!

تحولات چند ماه اخیر در مسیر حل مشکلات اقتصادی را مرور می کردم و با کمال تأسف دیدم هیچ رویکرد جامع و هوشمندی برای برون رفت اقتصاد از شرایط کنونی در دست نیست. دولت پراکنده و نامتمرکز عمل می کند و با وجودیکه مشکلات اقتصادی بیش از پیش مورد توجه عموم مردم قرار گرفته است و در رسانه ها هم به آن توجه بیشتری می شود ولی هنوز پیشرفتی در مسیر حل این مشکلات حاصل نشده است. به برخی از تحولات نگاهی گذرا می اندازیم:

- نرخ تبدیل ارز حداقل فعلا تثبیت شده است. دولت این تحول را نشانه ای از کارآیی سیاست های خود می داند اما به کلی فراموش کرده است که قبل از هر چیز باد دلایل جهش نرخ تبدیل ارز را بررسی می کرد. به شکلی باعث تأسف است که نرخ تبدیل ارز تثبیت شد چون اینطور به نظر می رسد که اقدام دولت در دستگیری "اخلالگران بازار" باعث حل این مشکل شده است! از آنجایی که ریشه این مشکل حل نشده باید در آینده منتظر بروز مجدد آن باشیم.

- کم کم داریم به اجماعی دست پیدا می کنیم مبنی بر اینکه باید اقتصاد خود را به گونه ای توسعه دهیم که صادرات نفت محور اصلی آن نباشد ولی سیاست های اتخاذ شده از این اصل و اجماع حمایت نمی کند. مجبور شده ایم که با درآمد کاهش یافته نفتی بسازیم ولی این تنها کاری است که داریم انجام می دهیم یعنی فقط بسازیم و کنار بیاییم. هیچ کس دیدگاهی ارائه نمی کند که چگونه اقتصاد را متنوع کنیم و برای این کار چه راهکاری باید در نظر بگیریم.

- شفافیت اقتصادی هم به هر تقدیر کمتر شده است. مرکز آمار ایران حتی دیگر نرخ تورم را هم منتشر نمی کند. آیا اعلام نکردن نرخ تورم باعث می شود که قیمت ها بالا نرود؟

- دولت همچنان اصرار دارد اعلام کند که تولید نفت از تحریم ها آسیب ندیده است. اگر در حال حاضر تنها 1 میلیون بشکه در روز صادر می کنیم ولی 4 میلیون بشکه در روز تولید می کنیم پس ما به التفاوت 3 میلیون بشکه در روز به کجا می رود؟ اگر به همین روند مازاد تولید 3 میلیون بشکه در روز ادامه بدهیم می توانیم ظرف چند ماه دریاچه ارومیه را با نفت پرکنیم!

- روابط و مناسبات خارجی ما به حدی خدشه دار شده است که به فکر تقویت روابط خود باکره شمالی افتاده ایم! اگر با کشورهای دیگر جهان روابط سیاسی مناسب نداشته باشیم چگونه می توانیم روابط مستحکم اقتصادی لازم برای کاهش بیکاری را با آنها ایجاد کنیم؟ کشور بهتری از کره شمالی در دنیا نبود؟

- همه مقامات و مسئولان دولتی می گویند حمایت از تولید ملی راه مقابله با تحریم ها است ولی در عمل چه قدم هایی برای حمایت از تولیدکنندگان داخلی برداشته شده است؟ چه سیاست هایی برای این کار اتخاذ شده است؟ به کارخانجات و تولیدکنندگان بخش خصوصی در عمل چه کمک هایی شده است؟ دولت به جای اینکه تسهیلاتی برای بخش خصوصی به وجود آورد، با افزایش مالیات، هزینه تحریم ها را به دوش تولیدکنندگان منتقل کرده است تا درآمد نفتی از دست رفته را از این محل جبران کند. دولت همچنین برای خود از جیب صادرکنندگان درآمدسازی کرده و آنها را وادار می کند ارز خود را 25 درصد زیر قیمت نرخ مرجع به دولت بفروشد.

http://www.taajeraan.com/index.php/78-business/227-2012-11-07-17-27-56

کپی رایت © 2020 - همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران | استفاده از مطالب سايت با ذکر منبع آزاد ميباشد | | نقشه‌ى سايت |  پيگيرى فعاليت سايت RSS 2.0