صفحه نخست  |  متن سند همبستگی  |  شورای اجرایی  |  هموندان همبستگی  |  پیوستن به هموندان  |  Facebook  |  Declaration of Formation

پذيرش > دیدگاه‌ها > اجازه دهيد پيکر فرای در ايران فردا به خاک سپرده شود : شکوه ميرزادگی

اجازه دهيد پيکر فرای در ايران فردا به خاک سپرده شود : شکوه ميرزادگی

سه شنبه 29 آوريل 2014

نامه‌ای سرگشاده به همسر ريچارد فرای، شکوه ميرزادگی

لطفا اجازه دهيد که پيکر پرفسور فرای در ايرانی به خاک سپرده شود که روزگاری ارزش‌های حقوق بشری بر آن حکم خواهد راند. کشوری که متعلق به همه ايرانيان باشد، کشوری که از بدکاری‌های حکومتی که همچون دشمن تاريخ ايران عمل می‌کند آزاد شده باشد

اجازه دهيد پيکر فرای در ايران فردا به خاک سپرده شود

اين نامه در تاريخ ۱۵ آوريل نوشته شد. قصد داشتم آن را مستقيم برای خانم ريچارد فرای بفرستم. در همان وقت به برنامه يادبود فرای در کتابخانه ی وست وود شهر لس آنجلس دعوت شدم و چون در همان روز يک برنامه کاری داشتم، متاسفانه نتوانستم به اين برنامه بروم اما از آنجا که قرار بود خانم فرای يا دختر ايشان در برنامه شرکت کنند، از دوستان برگزارکننده خواهش کردم که اين نامه را همانجا به خانم فرای يا دختر ايشان تقديم کنند. اکنون خبر شده ام که گويا ساعات آخر «وزارت خارجه ايران با ارسال پيامی به همسر و خانواده ريچارد فرای از آنان خواسته بود تا در اين گردهمايی شرکت نکنند و از مدعوين نيز بخواهند تا اين گردهمايی را لغو کنند زيرا در غير اين صورت در روند رسيدگی به موضوع دفن ريچارد فرای مشکلاتی ايجاد خواهد شد»* بر اساس همين خبر، خوشبختانه برنامه با استقبال برگزار شد اما هيج کدام از افراد خانواده فرای در آن شرکت نداشتند. به نظر می آيد که خانواده ايشان همچنان اميد دارند که دولت ايران به آن ها اجازه دفن جسد اين ايراندوست بزرگ را بدهد.

ترجمه فارسی و متن اصلی آن در زير است:

خانم فرای عزيز.

اجازه دهيد که پيکر پرفسور فرای در ايرانی به خاک سپرده شود که ارزش های حقوق بشر بر آن حکم خواهد راند

اجازه دهيد که قبل از هر چيز عميق ترين همدردی ها و تسليت های خود را خدمت شما بگويم.

پرفسور فرای زندگی الهام بخشی نه تنها برای همه ايرانيان، بلکه برای همه ی شهروندان جهان داشت.

داستان دردناک مربوط به دفن همسر شما در ايران سرچشمه ی دردی برای همه ی ايرانيانی است که آن سرزمين را دوست دارند. با اين همه اين داستان برای مايی که مدام شاهد اين گونه رفتار نابخردانه بوده ايم شگفت انگيز نيست رفتاری که به تحريک حکومت و به دست ماموران غافل آن انجام می گيرد.

شنيده ام که شما هنوز منتظر آن هستيد که دولت ايران اجازه ی اجرای خواست همسرتان مبنی بر دفن شدن او در اصفهان را صادر کند. من به عنوان يک نويسنده ايرانی و يک کوشنده ی حفظ ميراث فرهنگی مايلم تا شما را در مورد نتايج ناخوشايند چنين کاری آگاه سازم، حتی اگر حکومت اسلامی اجازه آن را صادر کند. هيچ کسی نمی تواند به قول های اين حکومت اعتماد کند. اين همان حکومتی است که يکروز از همسر شما قدردانی کرده و خانه ای را به ايشان هديه نمود و در روزی ديگر مامورانش اعلام می کنند که پيکر اين مرد بزرگ نبايد به ايران منتقل و در آنجا دفن شود و اگر چنين شود آن ها پيکر او را از گورش بيرون آورده و خواهند سوزاند. انجام چنين کارهايی از اين حکومت بعيد نيست.

در زادگاه من و در اين زمانه حساس از تاريخش برای مردمان ايراندوستی همچون پرفسور فرای امنيتی وجود ندارد. در زمانه ای که آرامگاه کورش بزرگ، اين مهمترين شخصت تاريخ ايران از خطر ويرانی در امان نيست، و در زمانه ای که آرامگاه فيروزان قهرمان ملی کشور در ظلمت شب ويران می شود، و در زمانه ای که هيچ يک از آثار کهن و تاريخی غير مذهبی از بدکاری های اين حکومت آسوده نيستند جای نگرانی بسيار وجود دارد.

من ترديد ندارم که ايران خانه پرفسور فرای است و او يک شهروند افتخاری و بزرگ آن سرزمين است، آن چه که او برای حفظ تاريخ و فرهنگ ما انجام داده حتی بيش از خدمات يک شهروند است اما در اين لحظه از تاريخ ما ايرانيانی که به آن کشور عشق می ورزيم دخالتی در چنين مواردی نداريم. و آن ها که بر اين کشور کهن حکم می رانند به عقايد و خواست های مردم ما اعتنايی نمی کنند.

به عنوان يک تحسين کننده اين استاد بزرگ تاريخ ما، پيشنهاد می کنم که پيکر ارزشمند او را موقتا در آمريکا به خاک بسپاريد و آن زمان که ايران صاحب حکومتی دموکراتيک شد پيکر او می تواند با احترامات کامل به آن کشور حمل شود. صدها تن از مردمان ايراندوست ما که در تبعيد و بر خاک کشورهای دموکراتيک سراسر دنيا مرده اند همين خواست را بيان داشته اند.

لطفا اجازه دهيد که پيکر پرفسور فرای در ايرانی به خاک سپرده شود که روزگاری ارزش های حقوق بشری بر آن حکم خواهد راند. کشوری که متعلق به همه ايرانيان باشد، کشوری که از بدکاری های حکومتی که همچون دشمن تاريخ ايران عمل می کند آزاد شده باشد.

پرفسور فرای شايستگی آن را دارد که در آرامگاه ابدی اش با مراسمی زيبا، محترمانه و رسمی به خاک سپرده شود.

با احترام

شکوه ميرزادگی

دنور کلرادو

* گردهمايی يادبود پرفسور ريچارد فرای در لوس آنجلس

ــــــــــ

Dear Mrs. Frye

First, let me express my deepest sympathy and condolences for your loss.

Professor Frye lived an inspiring life not just to all Iranians but, to all citizens of the world.

The painful saga related to the burial of your husband in Iran has been a source of pain for all Iranians who love their country. However, it does not come as a surprise to those of us who have witnessed such imprudent and thoughtless acts, instigated by the Islamic government and enacted by ignorant agents.

I have heard that you are still waiting for the Iranian government to allow execution of your husband’s wishes to be buried in Isfahan, Iran. As an Iranian writer and an activist who has been working on preserving the world cultural heritage, I would like to caution you about the unpleasant outcome of such decisions even if the Islamic government allows this burial. No one can trust this government’s promises. This is the same government that one day has glorified your husband and has presented him with a house and, in another day, its agents say that the body of this great man should not be transferred to Iran and if buried there, they will take the body out of the grave and burn it. Such actions could be expected from that government.

In my country, and during such a critical time in history, there is no security for Iran-loving people such as professor Frye. In a time when even the mausoleum of Cyrus the Great -the most important personality in our history, is not safe from destruction and in a time when the mausoleum of Firouzan, the national hero of the country is destroyed in the dark of the night, and in a time that no ancient non-religious monument is safe from the atrocities of this government, I would be most concerned.

I have no doubt that Iran is professor Frye’s home. He is a great and honorable citizen of our country. What he has done for preservation of our history and culture is even more than a service of a citizen. But, at this time in our history, Iranians who love our country have no say in such matters and those who rule this ancient country have no regards for the opinions and wishes of the Iranian people.

As an admirer of this grand master of our history, may I suggest that you give his precious body a temporary burial in America? Once Iran owns a democratic government, his body can be transferred to that country with full respect. Hundreds of our Iran-loving people who have died in exile and in democratic countries all over the world have asked for the same arrangement.

Please let his body rests in the soil of that Iran which will one day be governed by values based on human rights; a country that belongs to all Iranians, a country that is free from the atrocities of a government that acts as the enemy of Iranian culture.

Professor Frye deserves a beautiful, dignified and formal burial in his resting place in Iran.

With regards

Shokooh Mirzadegi

Denver Colorado

کپی رایت © 2018 - همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران | استفاده از مطالب سايت با ذکر منبع آزاد ميباشد | | نقشه‌ى سايت |  پيگيرى فعاليت سايت RSS 2.0