صفحه نخست  |  متن سند همبستگی  |  شورای اجرایی  |  هموندان همبستگی  |  پیوستن به هموندان  |  Facebook  |  Declaration of Formation

پذيرش > دیدگاه‌ها > الا کلنگ بر دوش کارگران : فریبرز رئیس دانا

الا کلنگ بر دوش کارگران : فریبرز رئیس دانا

دو شنبه 30 ژوئن 2014

روندهای اخیر اقتصاد ایران برای چندین بار به من ثابت کردند که نظر تقریباً 15 سال پیشم، که چند بار نیز آن را تکرار کرده ام، درست بوده است. من نظرم را با یک تمثیل بیان کردم: اقتصاد ایران، اقتصاد الاکلنگی است. گرچه دو سر این الاکلنگ بالا و پایین میشوند، اما هیچ یک از این دو سر هرگز پای بر زمین نمی گذارند و حتی نزدیک به آن هم نمی شوند. یک سوی این الاکلنگ بیکاری است و سوی دیگر تورم. اگر سطح زمین را نقطه ی صفر بگیریم، نرخ بیکاری و نرخ تورم هرگز به صفر یا حتی به عدد یک رقمی نمی رسد و بنابراین دو سر الاکلنگ همیشه در نوسان و هر دو نیز بسیار بالاتر از سطح زمین اند.
هم زمانی تورم و بیکاری البته مدتهاست در دانش اقتصاد و در تحلیل های اقتصاد سیاسی با عنوان «رکود تورمی» (Stagflation) شناخته شده است. اما آنچه در اقتصاد ایران جریان دارد در واقع رکود تورمی نیست بلکه چیزی است که من آن را فروبستگی تورمی (Repreflation) نام نهاده ام. در اقتصاد ایران هر دو این نابسامانی از حد اختلال های عادی گذشته و تبدیل به عارضه هایی سنگین و ماندگار شده اند. هر دو، هم از ماهیت طبقاتی و قدرت اقتصادی و هم از سمت گیری ها و سیاست های دولتی، که به هر حال به یکی از جناح های قدرت وابسته اند، ناشی می شوند. این دو عارضه آنچنان به ساختارهای اقتصادی و گونه های سود و انباشت سرمایه گره خورده اند که ابزارها و سیاست های اصلاح اقتصادی، حتی با قبول این که تا حدی مستقل هم باشند، نمی توانند آنها را به سمت حداقل های نسبتاً تأیید شده (مثلاً بیکاری کمتر از 5 درصد و نرخ تورم 4 تا 8 درصد، که به نادرست به عنوان نرخ های طبیعی معرفی می شوند) هدایت کنند. به همین سبب است که این وضعیت را نه رکود تورمی بلکه فروبستگی تورمی می خوانم.

کپی رایت © 2018 - همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران | استفاده از مطالب سايت با ذکر منبع آزاد ميباشد | | نقشه‌ى سايت |  پيگيرى فعاليت سايت RSS 2.0