صفحه نخست  |  متن سند همبستگی  |  شورای اجرایی  |  هموندان همبستگی  |  پیوستن به هموندان  |  Facebook  |  Declaration of Formation

پذيرش > دیدگاه‌ها > نامه " سر گشاده جمال درودی هموند شورای مرکزی جبهه ملی ایران به شیخ حسن روحانی" رئیس (...)

نامه " سر گشاده جمال درودی هموند شورای مرکزی جبهه ملی ایران به شیخ حسن روحانی" رئیس جمهور رژیم اسلامی

سه شنبه 14 اكتبر 2014

"به مناسبت آغاز دومین سال ریاست جمهوری"

آقای دکتر حسن روحانی

آقای رئیس جمهور درسال گذشته پس از انتخابات ریاست جمهوری طی نامه ای با عنوان «سخنی با رئیس جمهور» انتخاب جنابعالی را به سمت ریاست جمهوری ایران تبریک گفته و آرزوی موفقیت وپیروزی برایتان کردم. ودر آن نامه یادآور شدم «...اقرار میکنم من نیز از جمله کسانی بودم که در کنار چهارده میلیون هموطنانم در این انتخابات شرکت نکردم. زیرا دربین تایید شدگان شورای نگهبان یک هم عقیده ، یک همراه ، یک هم پیمان ندیدم همه تایید شدکان در یک خط فکری قرار داشتند و شاگردان یک مکتب بودند...» در آن نوشتار به نحوه انتخاب جنابعالی اشاره ای داشتم « آقای رئیس جمهور شما بهتر از هرکس میدانید و آگاهید که این تعداد آراء نتیجه مبارزات وسوابق سیاسی شما در گذشته نبوده بلکه تنها درک صحیح و واقع گرایانه ملت فهیم ایران دراین برهه از زمان بود...مردم راهی جز آنکه بسوی شما بیایند نداشتند...»

آقای رئیس جمهور درهر حال سالی با امید و آرزو گذشت ، ملت بزرگ ایران از شما انتظار دارد که بمناسبت پایان یکمین سال ریاست جمهوری در یک اجتماع بزرگ روبروی مردم خیلی روشن و صریح و با صداقت هرچه تمامتر اعلام کنید که آیا توانسته اید به قول ها واهداف وخواسته های خود نزدیک شوید ؟ آیا این توان را دارید که موانع ومشکلات را با مردم در میان بگزارید ؟ آیا آن شاه کلیدی که در تبلیغات انتخاباتی به مردم نشان دادید توانست قفلی را باز کند ؟! سال گذشته درآن نامه «سخنی با رئیس جمهور» به مشکلات اشاره ای داشتم وگفتم «...آقای رئیس جمهور انتظار نداشته باشید که از صندوق رای دموکراسی زاییده شود . این شما هستید که میتوانید دموکراسی رادرجامعه نهادینه کنید.البته همگان آگاهند که راهی پرفراز ونشیب در پیش رو دارید . چگونه میتوان در یک جامعه استبداد زده ودر یک فضای امنیتی در راه منافع ملی ومردمی قدم برداشت واز آزادی سخن گفت ؟ چگونه میتوان جامعه را بسوی دموکراسی سوق داد درحالی که در های زندانها بروی آزادی خواهان ودگراندیشان ومنتقدان باز است ؟ در حالی که قلم ها شکسته و دهان ها دوخته شده ؟ در شرایطی که مطبوعات آزاد اجازه انتشار ندارند وسانسور بر همه رسانه ها حاکم است ؟ در زمانی که احزاب اجازه کوچکترین فعالیت واظهار نظری را ندارند . در حالی که خطوط قرمز در همه عرصه ها کشیده شده وعملامی بینیم دولت های سایه سد راه دولت منتخب میباشند وصدها از این مشکلات ..» ولی آن روز خوش باورانه فکر می کردم شما میتوانید وگفتم «...با همه مشکلات باز بر این اعتقادم که شما میتوانید با عنایت پروردگار ونیروی ایمان وعزم راسخ وبا پشتیبانی ملت بر تمام مشکلات فائق آیید...» در ادامه تاکید کردم « شما منتخب اکثریت ملت هستید وباید در برابر ملت پاسخگو باشید وملت هم باید پاسدار رای خود باشد...»

آقای رئیس جمهور شما تنها وتنها با تکیه به مردم میتوانید به اهداف خود نزدیک شوید . به مردم بها دهید ومردم را به صحنه بیاورید وحقایق را با مردم در میان بگذارید واز مردم یاری بخواهید. براهی گام بردارید که بزرگانی قبل از شما برداشته اند . روزی را بیاد می آوریم که دکتر مصدق قصد داشت برای احقاق حقوق ملت ایران به شورای امنیت برود وتصمیم گرفت ملت را از تصمیم خود آگاه کند در مجلس حضور پیدا کرد ولی اقلیت با «آبستروکسیون » اجازه سخنرانی به مصدق ندادند ومجلس را از اکثریت انداختند او با یک عمل قهرمانانه وخود جوش ازصحن مجلس بیرون آمد ودر روی دست مردم در میدان بهارستان نطق تاریخی خود را بیان داشت ودرآغاز سخن گفت : «ای مردم ..شما مردم خیر خواه و وطن پرست که در اینجا جمع شده اید . این مجلس است و آنجا که یک عده مخالف مصالح مملکت هستند مجلس نیست...» با صدای بلند فریاد زد : « هر جا ملت است ، آنجا مجلس است»

آقای رئیس جمهور شگفتا از دولت تدبیر وامید ، درحالی که زنان ، کارگران ، دانشجویان ، اصناف ، احزاب و گروههای سیاسی حق برگزاری یک راهپیمایی مسالمت آمیز یا یک تجمع کوچک را ندارند که خواسته های به حق خود را بیان کنند و حتی شیفتگان راه مصدق اجازه ندارند در آرامگاه آن آزادمرد تاریخ ایران حضور بهم رسانند وبا نثار شاخه گلی ادای احترام کنند ، دراین جو شاهد آنیم که گروههای فشار خودسرانه با عناوین مختلف از جمله « عفاف وحجاب » و«دلواپسان» وامثالهم آزادانه بدون مجوزراهپیمایی میکنند ودر متینگهای خود با تهدید از دولت انتقاد کرده وراهکار سیاسی ارائه می دهند ودر نتیجه رعب و وحشت وتشنج در جامعه ایجاد میکنند. سوال اینجاست به راستی این گروه ها به کجا وابسته اند ؟! آیا تنها این گروهها مالک الرقاب این سرزمین ونماینده تام الاختیار این ملت هستند ؟ پس آن هیجده میلیونی که به شما رای دادند وآن چهارده میلیونی که به عنوان اعتراض در انتخابات شرکت نکردند جزملت ایران نیستند؟

آقای رئیس جمهور باید قبول بفرمایید که در یک سال گذشته متاسفانه جنابعالی به همان راه قدم برداشته اید که قبل از شما برداشتند ودر شرایط حاضر در بروی همان پاشنه میچرخد که میچرخید. مردم تغییر چنانی ندیدند ...جنابعالی باید از گذشته درس بگیرید زیرا گذشته چراغ راه آینده است.آیا بنظر جنابعالی روسای دولت ها ورییس جمهورها در گذشته موفق بوده اند وتوانستند در پایان راه سرافراز پست خود را ترک کنند.همه آنان از عملکرد خود نادم وپشیمان بوده وهیچ یک عاقبت خوبی نداشتند.

آقای رئیس جمهور جنابعالی در پیشگاه خداوند متعال و ملت ایران سوگند یاد کرده اید و امانتی بزرگ بر دوش شماست که باید در حفظ و نگهداری آن تا پای جان ایستادگی کنید . مردم از شما میخواهند که بستری بسازید تا در آن آزادی را حس کنند ودرهوای سالم وپاک آن نفس بکشند.اجازه دهید قلمها در یک محیط آزادبدون سانسور آزادانه به گردش درآیند. واین فرصت را به نسل جوان بدهید تا آزادانه خواسته های خود را بیان کنند .جوانان حق دارند درباره مملکت و دولت وقوانین وآینده خود اظهارنظر کنند آنان آینده سازان این مرز وبوم هستند . هیچ پرنده ای در قفس پرواز نمی آموزد باید درهای قفس بازباشد تا پرنده آزادانه به پرواز درآید. دانشگاه را به زندان تبدیل نکنید جای دانشجو زندان نیست.

آقای رئیس جمهور شما منتخب این مردم هستید و نباید واقعیتها را از مردم پنهان کنید .وهر لحظه که فکر کردید قادربه ادامه این راه نیستید به هر دلیلی ویا متوجه شدید دستهایی پنهان وآشکار سد راه اهداف شما هستند وظیفه دارید طبق سوگندی که یاد کردید با بیان حقایق وعلل نارساییها با پوزش از ساحت مقدس ملت ایران سرافرازانه از مقام خود کناره گیری نمایید . آیا این بهتر از آن نیست که در پایان مسئولیت با کارنامه ای مردود از نظر مردم سرافکنده درمقابل تاریخ وملت اعلام کنید : « من یک آلت فعل بودم » چنانکه درطول تاریخ بودند بسیاراز مسئولینی که با افتخارچنین کردند. برای نمونه استعفای دکتر مصدق در 25 تیر 1331 اشاره میکنم . تا ببینید انسانهای آزاده وبرگزیده واقعی ملت در برابر خواسته های نامشروع قدرتها ایستادگی می کردند، وبی پروا و صادقانه با ملت سخن می گفتند ، درمقابل مردم نیز با نثارخون خود در سی تیر یکی از بزرگترین حماسه های تاریخ را به ظهور رساندند.

آقای رئیس جمهور آیندگان وتاریخ درباره شما به درستی قضاوت خواهند کرد...امیدوارم به نیکی یاد کنند.

پاینده ایران

جمال درودی

عضوشورای مرکزی جبهه ملی ایران

14 امرداد 1393

کپی رایت © 2018 - همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران | استفاده از مطالب سايت با ذکر منبع آزاد ميباشد | | نقشه‌ى سايت |  پيگيرى فعاليت سايت RSS 2.0