صفحه نخست  |  متن سند همبستگی  |  شورای اجرایی  |  هموندان همبستگی  |  پیوستن به هموندان  |  Declaration of Formation

پذيرش > ‫‫۴ - گزارش > بیانیه مشترک پنج تشکل مستقل کارگری ایران درباره تجمع‌ها و تظاهرات روزهای اخیر در چند (...)

بیانیه مشترک پنج تشکل مستقل کارگری ایران درباره تجمع‌ها و تظاهرات روزهای اخیر در چند شهر ایران

شنبه 6 ژانويه 2018

پنج تشکل مستقل کارگری ایران در بیانیه مشترکی درباره تجمع‌ها و تظاهرات روزهای اخیر در چند شهر ایران خواستار «پایان دادن به فقر و سیه‌روزی»‌ و «برچیده شدن بساط هر گونه سرکوب و اختناق و زندان»‌ شدند.

این بیانیه در ادامه تجمع‌ها و تظاهرات در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است. این اعتراض‌ها از روز پنجشنبه در مشهد آغاز شد و تاکنون بیش از یک هزار تن از معترضان بازداشت و بیش از ۲۰ تن در جریان تجمع‌ها و تظاهرات کشته شده‌اند.

اتحادیه آزاد کارگران ایران،‌ انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه، سندیکای نقاشان استان البرز، کانون مدافعان حقوق کارگر و كميته پيگيری ايجاد تشكل‌های كارگری در این بیانیه خواسته‌های دیگری نیز مطرح کردهاند. از جمله این خواسته‌ها،‌ «آزادی زندانيان سياسی»، «محاکمه غارتگران ثروت‌های اجتماعی و عاملان و آمرين سركوب و اختناق در هر مقام و منصب»‌ و ‌«بازگردانده شدن اموال به غارت رفته مردم در موسسه های مالی» هستند.

این تشکل‌های مستقل کارگری در عین حال،‌ بر افزایش حداقل دستمزد کارگران و کارکنان دولت و بخش خصوصی و برچیده شدن حقوق‌های نجومی صاحب منصبان حكومتی تاکید کرده و خواستار «تضمین برپایی تشکل‌های مستقل کارگری و مدنی و آزادی بی‌قید و شرط بیان، مطبوعات و آزادی فعالیت احزاب» ‌شدند.

این پنج تشکل در بیانیه خود با اشاره به تجمع‌ها و تظاهرات روزهای اخیر در چند شهر ایران نوشتند: «مردم به تنگ آمده از ستم و سرکوب و گرانی و فقر و بیکاری، … خواست‌های خود را برای پایان دادن به وضعیت جهنمی موجود فریاد می‌کشند».

در این میان،‌ احمد علوی، اقتصاددان و استاد دانشگاه در سوئد،‌ در یادداشتی برای رادیو فردا نوشته است: «سلسله تظاهرات چند روز اخیر در شهرهای گوناگون ایران، به شکل ناگهانی به وجود نیامد و نشانه نارضایتی از وضعیت موجود و بخصوص وضعیت نامناسب اقتصادی است. چرا که بخش قابل توجهی از شعارهای معطوف به مشکلات اقتصادی –بخصوص گرانی یا به زبان دیگر افزایش هزینه زندگی است- که اکثریت مردم با آن دست و پنجه نرم می‌کنند».

او افزوده است: «احساس افزایش فقر و شکاف طبقاتی و همچنین کاهش مداوم سطح زندگی بخشی از انگیزه‌های مشترک تظاهرات یاد شده را شکل می‌دهد. اما این همه ماجرا نیست. تصادم واقعیاتی که احساس می‌شود با آنچه از سوی حسن روحانی وعده داده شده است، نیز زمینه‌ساز این جوش خروش تظاهرکنندگان است. از یاد نرود که حسن روحانی در هنگام فعالیت‌های انتخاباتی دور دوم ریاست خود بر قوه مجریه وعده‌های بسیاری را مبنی بر رونق اقتصادی، ایجاد اشتغال، کاهش فقر نابرابری را مطرح نمود».

در این ارتباط، حسین راغفر، اقتصاددان در ایران، در گفت‌وگو با وب‌سایت «اسکان نیوز» درباره ریشه‌های اعتراض‌های روزهای اخیر، با اشاره به آنچه «رژه اشرافی‌گری در برابر فقر حاد بخش عمده مردم» نامیده، گفته است:‌ «از سال‌ها قبل، تذکرات جدی به دولت‌های مستقر داده شد، اما کسی توجهی نکرد».

در بیانیه این تشکل‌ها اشاره شده است: «مطالباتی که امروزه زمینه راهپیمایی‌ها و تجمعات سراسری توده‌های زحمتکش مردم ایران را با محوریت اعتراض به گرانی و فقر و بیکاری فراهم کرده، سال‌هاست که از سوی کارگران، معلمان، دانشجویان، پرستاران و همه اقشار زحمتکش جامعه فریاد زده شده است و حکومتگران بدون هيچ توجهی به آنها مشغول چپاول و غارت ثروت‌های اجتماعی بوده‌اند».

به گفته نویسندگان این بیانیه، «آن چیزی که امروز ما در خیابان‌های شهرهای مختلف شاهد آنیم، فوران خشم انباشته توده‌های مردم زحمتکش ایران از غارت و اختلاس‌های میلیاردی بالاترین مقامات حکومتی و افراد و موسسه‌های مالی وابسته به حوزه قدرت در یک سو و فقر و سیه‌روزی میلیونی مردم در سوی دیگر، تا بیکاری میلیونی کارگران و جوانان، ضرب و شتم دست‌فروشان و کشتار کولبران و تحمیل دستمزدهای چندین برابر زیر خط فقر به کارگران و مزد بگیران زحمتکش»‌ است.

آنها در عین حال، از آنچه «برپایی بساط شلاق و زندان و دار و درفش علیه هرگونه حق طلبی و آزادیخواهی» نامیدند، ‌انتقاد کردند.

در ماه‌های اخیر،‌ گزارش‌های زیادی در مورد برخوردهای امنیتی و قضایی با کارگران و تشکل‌های کارگری منتشر شده است. این در شرایطی است که این کارگران و تشکل‌های کارگری به پرداخت نشدن به موقع دستمزدها و مزایا، خصوصی‌سازی شدن کارخانه‌ها و اخراج کارگران اعتراض داشته‌اند.

در این میان، برخوردهای امنیتی و قضایی با کارگران و تشکل‌های کارگری، انتقاد شدید سازمان‌های حقوق بشری و اتحادیه‌های بین‌المللی کارگری را به همراه داشته است. با این همه،‌ مقام‌های جمهوری اسلامی ایران ضمن رد این انتقادها گفته‌اند که با تشکل‌های کارگری تعامل خوبی دارند و تشکل‌یابی کارگران را به رسمیت می‌شناسند.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری با اشاره به تجمع‌ها و تظاهرات در شهرهای ایران اعلام کرد: این موضوع نشان می‌دهد که ایران به اصلاحات بنیادین نیاز دارد.

به نوشته وب‌سایت کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری، «‌سرکوب تظاهرات در ایران همراه با کشته شدن غم‌انگیز بیش از ۲۰ تن و بازداشت صدها تن باعث نخواهد شد که «نارضایتی اجتماعی و اقتصادی» در سراسر ایران برطرف نخواهد شد.

این اتحادیه بین‌المللی کارگری با اشاره به «خشم جوانان از درصد بالای بیکاری در ایران، تورم و کاهش مداوم درآمد واقعی» نوشت که نقش ایران در درگیری‌های نظامی در خارج از کشور نیز به این موضوعات دامن می‌زند و این در شرایطی است که اقتصاد داخلی در حال سقوط است.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری همچنین با اشاره به اینکه تولید ناخالص داخلی ایران پس از اجرای برجام به میزان اندکی افزایش داشته است،‌ افزود که سطح زندگی میلیون‌ها ایرانی رشد نداشته است.

به گفته این اتحادیه بین‌المللی کارگری، نفوذ گسترده اجتماعی و اقتصادی سپاه پاسداران و نهادهای مذهبی موانع عمده انجام اصلاحات در ایران به شمار می‌روند.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در ادامه با اعلام اینکه دستمزدهای معوقه کارگران در ایران، یکی از دلایل اعتراض‌های آنان است و به پرداخت نشدن چهار ماه دستمزد کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه در پی خصوصی‌سازی این واحد اشاره کرد.

بر اساس این گزارش، ‌کارگران فعال در سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت تپه تحت سرکوب شدید قرار دارند.

این اتحادیه بین‌المللی کارگری همچنین اشاره کرد که شماری از فعالان کارگری مانند رضا شهابی زندانی هستند و فعالان دیگری مانند ابراهیم مددی و داوود رضوی به زندان محکوم شده‌اند.

پیشاز این نیز برخوردهای امنیتی و قضایی با کارگران و فعالان کارگری در ایران مورد انتقاد اتحادیه‌های بین‌المللی کارگری و سندیکاهای شماری از کشورهای جهان و همچنین سازمان‌های جهانی حقوق بشری قرار داشته است. با این همه، مقام‌های جمهوری اسلامی ایران همواره از «تعامل» خود با تشکل‌های کارگری سخن گفته‌اند.

کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در این مورد افزود که ایران در رده‌ای قرار دارد که هیچ ضمانتی برای کارگران به منظور دستیابی به حق و حقوق‌شان وجود ندارد.

شارون بارو، دبیرکل این اتحادیه بین‌المللی کارگری، گفت که «اصلاحات دموکراتیک، از جمله برابری جنسیتی و احترام به آزادی بیان و تشکل‌یابی، تنها مبنای دستیابی به عدالت اجتماعی واقعی هستند.

به گفته خانم بارو، «برچیده شدن حاکمیت نظامیان بر اقتصاد و قدرت روحانیون اصولگرا بر زندگی روزمره مردم،‌ برای دستیابی به چشم‌انداز رفاه مشترک و امنیت اقتصادی بسیار مهم است».

دبیرکل کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری در عین حال گفت: مردم ایران به شدت به سرمایه‌گذاری در شغل و درآمد مناسب نیاز دارند.


بیانیه ی مشترک دو سندیکای کارگری:

اعتراض امروز فرودستان و کارگران نتیجه بی عدالتی است

• سندیکای کارگران شرکت واحد و سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه از حکومت خواستند بیش از این با مردم به جان آمده خشونت نکند! ...

اخبار روز: سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و حومه و سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه از حکومت خواستند بیش از این با مردم به جان آمده خشونت نکند!
متن اطلاعیه ی این دو سندیکای مستقل کارگری را در زیر می خوانید:

سال ها گفته شد دستمزدمان کفاف حداقل های زندگی را نمی دهد؛ اما شنیده نشد. حتی حداقل حقوق ناچیز که پنج برابر خط فقر است ماه ها معوق گردید. گسترش خصوصی سازی، شرکت های پیمانکاری، قراداد موقت و سفید امضاء، توسط دولت های مختلف و به صورت مستمر، امنیت شغلی کارگران را از بین برده است. تسهیلات بانکی برای ایجاد شغل، صرف دلالی و مال اندوزی افراد خاص شد و سیاست های غلط، بیکاری را به اوج رساند. فقر گسترش یافته و کارتن خوابی و کار کودکان و زباله گردی برای سیر شدن شکم رواج یافته است. بیمه های درمانی برای کارگران و مردم ناکارآمد است. اختلاس و دزدی اموال عمومی رواج یافته است. با گران شدن خدمات دولتی و حامل های انرژی، گرانی ها در سایر بخش ها نیز شدت گرفته است. کمر فرودستان با هدف مندی یارانه ها شکست ولی سال به سال به ازاء مبلغ ثابتی که به مردم پرداخت شد آزاد سازی قیمت ها گسترده تر شده است.

اعتراضات و اعتصابات به حق کارگران و معلمان با ضرب و شتم، اخراج، شلاق و زندان پاسخ داده شده است.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه و دیگر سندیکاها و تشکلات مستقل کارگری و تشکلات مستقل معلمان که از حق کارگران و معلمان دفاع می کنند نه تنها به رسمیت شناخته نمی شوند بلکه با آنها خشونت شده است و نمایندگان آنها دائما با حبس و دادگاه مواجه بوده اند. حتی اصول قانون اساسی در به رسمیت شناختن حق اعتراض برای مردم و برای تشکیل سندیکاهای مستقل و پیگیری حقوق کارگران همواره نقض شده است.

طعم تلخ این بی عدالتیهای گسترده را همه کارگران و مردم محروم کشیده اند. پاسخ اعتراض مردم به جان آمده برخورد خشونت بار نیست.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران

سندیکای کارگران شرکت کشت وصنعت نیشکرهفت تپه

کپی رایت © 2018 - همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران | استفاده از مطالب سايت با ذکر منبع آزاد ميباشد | | نقشه‌ى سايت |  پيگيرى فعاليت سايت RSS 2.0